• Data wypowiedzi
  2011-03-18
• Funkcja
  Poseł
• Partia
  Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość
• Posiedzenie
  Posiedzenie nr 87 Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej VI kadencji w dniu 18 marca 2011 (trzeci dzień obrad)
• Tematyka wypowiedzi
  Wniosek o wyrażenie wotum nieufności wobec ministra rolnictwa i rozwoju wsi Marka Sawickiego.
  

...drogiego czasu i mówił o całej informacji, ale mam do pana prośbę. Ponieważ jest pan premierem, ma pan dostęp do sprawozdań z negocjacji 22–24 listopada, proszę pana, żeby na przykład pani Pitera w pana imieniu dokonała kontroli przebiegu tych negocjacji, kontroli mojego udziału. I niech pan wyjaśni pana ministrowi i poprosi albo nakaże, żeby nie chodził po stacjach telewizyjnych i nie mijał się z prawdą. Mam do pana prośbę, żeby pan jednak tego zakazał chłopakowi z pana drużyny, żeby tego nie robił. Bądźmy uczciwi w tym zakresie. (Oklaski) (Głos z sali: Idiotyzm.) Powiem, bo to jest sprawa ważna. Pan minister Sawicki biega po stacjach. Nas nie zapraszają dzisiaj nawet do Trójki. Miałem iść na debatę o godz. 17.45. Odwołano to w związku z tym, że pan Sawicki nie życzył sobie mojego udziału. Nie wiem, czego się boi. Ale powiem w skrócie, jak to było. Zgodnie z zasadą negocjacji pojechałem do Brukseli wcześniej – oczywiście sprawy dyplomatyczne prowadzi nasze przedstawicielstwo w Brukseli – i przed rozpoczęciem oficjalnych spotkań doszło do spotkania mojego, pani Fischer Boel, czyli komisarza rolnego, i pani Beckett. Przedstawiłem warunki, jakie Polska chciałaby uzyskać w tej ostatniej fazie reformy. Pan wie doskonale, że te warunki to są warunki, jakie stawia rząd, czyli one ustalone są przez Radę Ministrów. Doszło do wymiany zdań, do dyskusji. (Głos z sali: Czy to jest wniosek o twoją dymisję?) Okazało się, że nie chcą uwzględnić naszych postulatów. Wtedy jeszcze mieliśmy tzw. większość blokującą, czyli 91 głosów na 270, co pozwalało na to, żeby reforma nie była przyjęta. W trakcie posiedzenia przedstawiono tzw. pierwszy wariant kompromisu politycznego. Ja powiedziałem, że dla nas taki kompromis nie jest do przyjęcia. Przygotowaliśmy swoje stanowisko i na następnym spotkaniu to stanowisko przedstawiłem. Nadal nie było to do przyjęcia, ponieważ były to rozwiązania, które mogły doprowadzić do likwidacji produkcji cukru w Polsce – chociaż, jak widać dzisiaj, nie musiały. Następnie prezydencja zaczęła podkupywać członków tej koalicji mniejszościowej, różnymi metodami – za 10, za 5, za 7 mln. Ja wystąpiłem z prośbą, żeby nie podejmować decyzji na tym posiedzeniu, chciałem to uzgodnić z rządem, bo uważałem, że jest to dla Polski decyzja strategiczna. Przedstawiłem drugą prośbę, żeby odsunąć reformę na dwa lata, ponieważ, jak pamiętamy, w 2003 r., przed akcesją, cukier kosztował w Polsce 1,10 zł, natomiast koszty produkcji wynosiły 1,70 zł. Pamiętamy te problemy. Po akcesji tzw. cena minimalna wynosiła 2,70 zł; nie muszę państwu mówić, że nasze cukrownie odżyły, miały pieniądze na inwestycje. Ale trzeba było jeszcze dwóch lat, żeby doprowadzić do równego poziomu w porównaniu z cukrowniami z innych regionów. Na to też zgody nie wyrażono. A więc, broniąc interesu Polski, głosowałem przeciw tej reformie, tak jak i Grecja. I jeśli ktoś mówi, szczególnie pan Sawicki, że to jest moja wina – to, że przyjęto takie rozwiązanie – to naprawdę bardzo mija się z prawdą. Prosiłbym jednak o trochę refleksji i powagi, panie ministrze. To jest ta sprawa. Prosiłbym jeszcze raz, żeby pan premier to wyjaśnił i przedstawił komisji rolnictwa czy innemu gremium, czy też mnie. Jest ...