• Data wypowiedzi
  2010-03-18
• Funkcja
  Minister Edukacji Narodowej
• Partia
  Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska
• Posiedzenie
  Posiedzenie nr 63 Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej VI kadencji w dniu 18 marca 2010 (drugi dzień obrad)
• Tematyka wypowiedzi
  Informacja rządu dotycząca realizacji Konwencji o Prawach Dziecka przyjętej przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych 20 listopada 1989 r. w dwudziestą rocznicę jej podpisania.
  

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Realizacja praw dziecka we wszystkich dziedzinach opisanych w Konwencji Praw Dziecka jest priorytetem parlamentu, rządu i wszystkich obywateli naszego kraju. Przez 20 lat obowiązywania tej konwencji coraz lepiej rozumiemy i wcielamy w życie zawarte w niej idee dotyczące praw najmłodszych członków społeczeństwa. Dlatego też czuję się zobowiązana podziękować w imieniu rządu Rzeczypospolitej Polskiej za zainteresowanie parlamentu działaniami obecnego gabinetu na rzecz praw dzieci. Informacja przedstawiana Wysokiej Izbie jest wspólnym dziełem kilku resortów. Podstawę prezentowanego dzisiaj dokumentu stanowi materiał otrzymany od ministrów: sprawiedliwości, spraw wewnętrznych i administracji, pracy i polityki społecznej, zdrowia, kultury i dziedzictwa narodowego oraz podległych im jednostek organizacyjnych, a także oczywiście ministra edukacji narodowej. Wszystkim, którzy przyczynili się do powstania raportu, bardzo serdecznie dziękuję. Osobno chciałabym podziękować rzecznikowi praw dziecka za jego gotowość do dyskusji i merytoryczne wsparcie w kwestii wypracowania rozwiązań najlepiej chroniących prawa dzieci w Polsce. Szanowne Posłanki! Szanowni Posłowie! Konwencja o Prawach Dziecka została uchwalona przez Organizację Narodów Zjednoczonych 20 listopada 1989 r. i weszła w życie 2 września 1990 r. Ratyfikowały ją 192 państwa. W Polsce obowiązuje od 7 lipca 1991 r. Określa ona prawa wszystkich dzieci, przysługujące im do 18. roku życia bez względu na płeć, język, religię. Jest to umowa międzynarodowa z zakresu praw człowieka, która uzyskała najwięcej ratyfikacji. Polska miała duży wkład w uchwalenie konwencji przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych. 17 stycznia 1978 r. polski ambasador przy ONZ skierował do Biura Organizacji Narodów Zjednoczonych w Genewie propozycję, aby włączyć do porządku 34. sesji Komisji Praw Człowieka kwestię Konwencji o Prawach Dziecka. Nie była to pierwsza polska inicjatywa na polu ochrony praw dzieci. Z inicjatywy Ludwika Rajchmana w 1946 r. Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych utworzyło Fundusz Narodów Zjednoczonych na Rzecz Dzieci, a polscy delegaci uczestniczyli w opracowaniu Deklaracji Praw Dziecka przyjętej w 1959 r. przez Zgromadzenie Ogólne ONZ. Źródeł tego zaangażowania należy szukać w powszechnej w polskim społeczeństwie trosce o losy dzieci. W trakcie II wojny światowej dzieci w Polsce doświadczały ogromnych cierpień i upokorzeń. Były pozbawione opieki zdrowotnej, dostępu do edukacji, były zmuszane do wykonywania pracy fizycznej ponad ich siły. W tym kontekście należy podkreślić, że w okresie międzywojennym w Polsce rozwijało się przekonanie, iż dziecko jest autonomiczną osobą, która posiada własne zainteresowania, potrzeby i prawa, że jest nie tylko przedmiotem opieki i troski, lecz także podmiotem, którego prawa i interesy powinny być respektowane. Zgodnie z taką koncepcją dziecko na pewnym stopniu rozwoju jest zdolne do formułowania i wyrażania własnych opinii, które powinny być wzięte pod uwagę. Polska w 1978 r. zgłosiła projekt konwencji dotyczącej praw dziecka do Komisji Praw Człowieka ONZ, wierząc, że możliwe będzie jej ratyfikowanie w trakcie obchodów Międzynarodowego Roku Dziecka w 1979 r. Jednak wiele krajów świata niezbyt przychylnie było nastawionych do projektu konwencji, obawiając się, czy możliwe będzie jej ratyfikowanie w obliczu trudności w zagwarantowaniu podstawowych praw dziecka do życia, zabezpieczenia społecznego i nauki. Prace nad kompletowaniem, modyfikowaniem i ostatecznym kształtem konwencji były kontynuowane do 1989 r. przez specjalną komisję roboczą do spraw konwencji przy Komisji Praw Człowieka ONZ w Genewie, ...