• Data wypowiedzi
  2012-02-15
• Funkcja
  Poseł
• Partia
  Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość
• Posiedzenie
  Posiedzenie nr 8 Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej VII kadencji w dniu 15 lutego 2012 (pierwszy dzień obrad)
• Tematyka wypowiedzi
  Sprawozdanie Komisji Infrastruktury o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz niektórych innych ustaw.
  

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Chorzy uczą nas być dobrymi, czyli o Światowym Dniu Chorego. 11 lutego 2012 r. to XX Światowy Dzień Chorego – w dniu wspomnienia Najświętszej Maryi Panny z Lourdes. Ustanowił go bł. Jan Paweł II 13 maja 1992 r., w 11. rocznicę zamachu na jego życie na placu św. Piotra w Rzymie oraz w 75. rocznicę objawień fatimskich. Geneza ustanowienia tego święta jest wysoce symboliczna i arcyciekawa. Ukazuje ona jednocześnie swoistą logikę w objawieniach jako tajemniczego połączenia Nieba z Ziemią i szczególnej roli Jana Pawła II. Jak pamiętamy, Fatima, miejsce cudownych objawień z 1917 r., została na stałe wpisana do pontyfikatu Jana Pawła II, a on sam nazywany jest czasem „fatimskim papieżem”. Pamiętamy też, że zamach na papieża nastąpił w dniu 13 maja 1981 r., dokładnie w 64. rocznicę objawień fatimskich. Wiemy również, że w tym dniu na placu św. Piotra znajdowała się figura Matki Boskiej Fatimskiej, która przyjechała z pielgrzymami na audiencję generalną do papieża. Z punktu widzenia medycznego nikt nie powinien przeżyć takiego postrzału. Dość powiedzieć, że pocisk przeszedł o włos od aorty, a jednak cud się zdarzył. Dodajmy, zamachowiec, wyborowy strzelec, strzela z bliska, oddaje dwa strzały z niezawodnego pistoletu browning kaliber 9 mm. Za trzecim strzałem pistolet, o dziwo, zacina się. Co więcej, dziś wiemy, że było kilku zamachowców i być może więcej strzałów. Sam papież mówił o tym: „czyjaś ręka strzelała, ale inna ręka prowadziła kulę”. Jan Paweł II tuż po zamachu, jeszcze podczas pobytu w poliklinice Gemelli, po zapoznaniu się też z trzecią tajemnicą orędzia fatimskiego – „(…) biskupa odzianego w biel. Mieliśmy przeczucie, że jest to Ojciec Święty. Ojciec Święty, klęcząc u stóp wielkiego krzyża, został zabity przez grupę żołnierzy, którzy kilka razy ugodzili go pociskami z broni palnej” – już wiedział, że jego ocalenie to wstawiennictwo Matki Bożej Fatimskiej. A więc już w rok po zamachu 13 maja 1982 r. przybywa do Fatimy, jako dziękczynne wotum ofiarowuje Matce Boskiej Fatimskiej złoty różaniec oraz zawierza świat i Rosję niepokalanemu sercu Maryi. 13 maja 1991 r. Jan Paweł II po raz drugi udaje się z pielgrzymką apostolską do Fatimy i ponownie powierza świat i Rosję niepokalanemu sercu Maryi. Tym razem składa na ołtarzu pocisk, który go ugodził. Później pocisk wkomponowano w złotą, ozdobioną diamentami koronę Matki Boskiej Fatimskiej. Z trojga dzieci, to jest Hiacynty, Franciszka i Łucji, tylko ta ostatnia rozmawiała z Matką Boską. Od niej dowiedziała się o nawróceniu Rosji i że „Ojciec Święty będzie miał wiele do cierpienia”. Jak wiemy, od pierwszych lat pontyfikat Jana Pawła II znaczyły fizyczne cierpienia. W tym okresie dał nam lekcje życia, ale i lekcje cierpienia. Papież zatem swoim cierpieniem okazał teologiczny jego wymiar. Nauczał, że należy walczyć z chorobą, ponieważ zdrowie jest darem bożym. Gdy jednak cierpienie zapuka do drzwi, trzeba je przyjąć. Zachęcał do walki o zdrowie. Jan Paweł II wezwał chorych na całym świecie, by nie tracili nadziei i wierzyli w postęp medycyny. W orędziu na IV Światowy Dzień Chorego zaakcentował, że Kościół ufa drodze wytyczonej przez naukę i technikę ...