• Data wypowiedzi
  2012-02-15
• Funkcja
  Poseł
• Partia
  Klub Poselski Ruch Palikota
• Posiedzenie
  Posiedzenie nr 8 Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej VII kadencji w dniu 15 lutego 2012 (pierwszy dzień obrad)
• Tematyka wypowiedzi
  Sprawozdanie Komisji Infrastruktury o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz niektórych innych ustaw.
  

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym odnieść się do projektu rozporządzenia ministra sprawiedliwości w sprawie zniesienia niektórych sądów rejonowych. Panie Ministrze! Projekt powyższego aktu prawnego przewidującego de facto likwidację 154, a według ostatnich doniesień 122, sądów rejonowych został rozesłany w grudniu 2011 r. do prezesów sądów celem zaopiniowania. Powyższy projekt nie zawierał jakiegokolwiek uzasadnienia, które pozwoliłoby na zapoznanie się z faktycznymi intencjami jego autora. Brak możliwości zapoznania się z argumentami przemawiającymi za zniesieniem niektórych sądów rejonowych z góry wykluczył jakąkolwiek racjonalną polemikę. Rodzi się więc pytanie, czy Ministerstwo Sprawiedliwości faktycznie chciało zapoznać się z opiniami prezesów sądów i zatrudnionych w nich pracowników, czy też tryb konsultacji w tym przedmiocie ma charakter czysto pozorny. Wątpliwości w tym względzie powstały w momencie, gdy w mediach ukazały się liczne wypowiedzi pana ministra i jego współpracowników świadczące o tym, że zmiany w zakresie struktury sądów są już faktycznie przesądzone. Jedynie z przekazów medialnych wynika, że celem likwidacji sądów o liczbie do 14 etatów orzeczniczych jest racjonalizacja wykorzystania kadry sędziowskiej poprzez zwiększenie jej mobilności. Ministerstwo odstąpiło od pierwotnie lansowanego w mediach argumentu, jakoby za proponowanymi zmianami przemawiała konieczność cięć wydatków w tej sferze, ponieważ samo nie było w stanie przedstawić żadnych przekonywających wyliczeń w tym zakresie. Odnosząc się do kwestii racjonalizacji i wykorzystania kadry sędziowskiej, pojawia się kluczowe pytanie, dlaczego ministerstwo uważa, że należy likwidować sądy o obsadzie mniej niż 14 etatów orzeczniczych, a nie na przykład o obsadzie 5 czy 10 sędziów. Przecież jeszcze jesienią 2011 r. Ministerstwo Sprawiedliwości wskazywało na potrzebę likwidacji tych sądów rejonowych, w których zatrudnionych jest do 5 sędziów. Skąd więc taka nagła zmiana w tak krótkim czasie? Za populistyczny uznać należy argument, że planowana reorganizacja ma przyczynić się do zracjonalizowania obsady stanowisk sędziowskich w skali całego kraju i likwidacji dysproporcji pomiędzy obciążeniem wpływem spraw sędziów z wielkich aglomeracji a obciążeniem wpływem spraw sędziów orzekających w mniejszych sądach rejonowych. Dlaczego więc obecnie pan minister sięga po tak skrajny instrument, jakim jest likwidacja tak wielu sądów rejonowych, w tym samym celu, jaki od 6 lat przyświeca pracy biura? Po co w takim razie w tym biurze zatrudnionych jest tylu doświadczonych sędziów plus cały aparat usług obsługi administracyjno-informatycznej, który zajmuje się tworzeniem obszernych sprawozdań statystycznych? Tego rodzaju opracowania i zestawienia z powodzeniem może przecież wykonać dobrze wyszkolony personel analityczny. Odwołując się do „Analizy wpływu, załatwienia i pozostałości spraw oraz obciążenia sędziów w sądach rejonowych w 2010 r.”, opracowanej przez wspomniane Biuro Analiz i Etatyzacji Ministerstwa Sprawiedliwości (za 2011 r. taka analiza nie została jeszcze opracowana), przykładowo można wskazać, jak kształtuje się wydajność pracy sędziów w sprawach karnych w dużych i małych ośrodkach miejskich. Otóż jeśli chodzi o najistotniejszą kategorię spraw, te o symbolu K, zasadniczo w kraju w 2010 r. jeden sędzia załatwił ich średnio 156. Tymczasem w sądach rejonowych w dużych aglomeracjach wskaźniki te kształtują się na żenująco niskim poziomie, zdecydowanie poniżej średniej krajowej w porównaniu z małymi sądami rejonowymi. Mam tutaj odpowiednią tabelę i na pewno przedłożę ją do stenogramu. Kolejna sprawa związana jest z niekonsekwencjami w samych założeniach projektowanych przez ...