• Data wypowiedzi
  2012-01-13
• Funkcja
  Poseł
• Partia
  Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska
• Posiedzenie
  Posiedzenie nr 5 Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej VII kadencji w dniu 13 stycznia 2012 (trzeci dzień obrad)
• Tematyka wypowiedzi
  Sprawozdanie z realizacji „Programu ograniczania zdrowotnych następstw palenia tytoniu w Polsce w 2010 roku”.
  

Dziękuję. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Szanowni Państwo Posłowie! Mam przyjemność przedstawić stanowisko klubu Platformy Obywatelskiej wobec sprawozdania z realizacji „Programu ograniczania zdrowotnych następstw palenia tytoniu w Polsce” za rok 2010 (druk nr 54). Tytułem wstępu podzielę się krótką refleksją. Otóż w gronie posłów wymienialiśmy wzajemnie uwagi i zapytania, a to pytanie w zasadzie kieruję do pana ministra: Czy nie powinniśmy w tym tytule troszkę uściślić te następstwa, że są one jednak niekorzystne? Różnie bowiem jest to przez posłów interpretowane i myślę, że warto byłoby ten tytuł doprecyzować. Ale te kwestie związane z drobną niedoróbką w zakresie tytułu absolutnie nijak się mają do treści tego programu. Program został przygotowany w sposób absolutnie profesjonalny. Zanim będę się odnosiła do samego sprawozdania, chciałabym jednak powiedzieć kilka zdań na temat historii powstania pierwszej ustawy tzw. antytytoniowej, czyli ustawy regulującej pewne zachowania Polaków i ograniczenie palenia tytoniu. Ustawa ta powstała w 1995 r. jako jedna z pierwszych i była w zasadzie, można powiedzieć, prekursorska, nowatorska – jedna z pierwszych ustaw w Europie i pierwsza w Polsce. A więc naprawdę chylę czoło przed osobami, które tę ustawę wtedy proponowały. Na podstawie tejże ustawy w kolejnych latach następuje przygotowanie programu i planowanie działań. Chodzi o to, jakie programy w zakresie ochrony zdrowia przed następstwami palenia tytoniu mają być realizowane, aby chronić obywateli przed negatywnymi skutkami palenia. Wdrażane są także różnego rodzaju dyrektywy unijne, ratyfikowane przepisy od roku 2006. Na uwagę zasługuje również nowelizacja, której dokonaliśmy w 2010 r., dosyć istotna, ponieważ w sposób znaczny poszerzyła tzw. obszar bezdymny. Była to ustawa, nad którą procedowaliśmy trzy lata. To świadczy o tym, jak była skomplikowana, jak dużo emocji budziła, gdyż z jednej strony chodziło o problemy zdrowotne, o ograniczenie skutków następstw palenia, ale z drugiej strony braliśmy również pod uwagę to, że bezpośrednio ustawa ta wpływa na wolność osobistą, ogranicza ją. W związku z tym wydaje nam się, że te przepisy, które w roku 2010 zostały zawarte w tejże ustawie, były wypośrodkowaniem tych dwóch ważnych problemów. Efektem tego w tej chwili jest to, że opinia publiczna po kilku miesiącach od wdrożenia nowelizacji okazała się bardzo pozytywnie nastawiona do tej ustawy, prawie 75% respondentów odpowiadało, że zmiany zaproponowane w tejże ustawie idą w dobrym kierunku, akceptowane są czasami dość dalekosiężne zmiany, jeżeli chodzi o nowelizację. Na podstawie tych ustaw został przygotowany program zdrowotny, który ma ograniczyć negatywne następstwa palenia tytoniu. Sprawozdanie dotyczące programu, który mieliśmy okazję poznać w Komisji Zdrowia, obejmuje tylko jeden rok realizacji, gdyż program ten obejmuje lata 2010–2013. Dlatego też uważamy, że kierunek działań rozpoczętych w ramach tego programu jest jak najlepszy, ale na efekty przyjdzie nam czekać, będą one dopiero po wielu latach, gdyż każdy program profilaktyczny, program prozdrowotny ma swoje wymierne efekty dopiero po kilku latach od wdrożenia i po kilku latach konsekwentnej realizacji. Ale już po tym jednym roku możemy stwierdzić, że program przede wszystkim uwzględnił epidemiologię, a więc to, w których obszarach zagrożenie związane z paleniem tytoniu jest największe. Mówię tutaj o dzieciach i o kobietach, a głównie o kobietach w ciąży – ...