• Data wypowiedzi
  2012-01-12
• Funkcja
  Poseł
• Partia
  Klub Poselski Ruch Palikota
• Posiedzenie
  Posiedzenie nr 5 Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej VII kadencji w dniu 12 stycznia 2012 (drugi dzień obrad)
• Tematyka wypowiedzi
  Pierwsze czytanie obywatelskiego projektu ustawy o ochronie zwierząt.
  

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Zwierzę, jako istota żyjąca, zdolna do odczuwania cierpienia, nie jest rzeczą. Człowiek jest mu winien poszanowanie, ochronę i opiekę. Każde zwierzę wymaga humanitarnego traktowania. Niestety w ciągu czternastu lat obowiązywania ustawy, którą dzisiaj chcielibyśmy zmienić, z reguły było chaotycznie. Działania opierały się tylko i wyłącznie na zmianach i dostosowaniu obowiązujących przepisów do norm europejskich. Niestety standardem w naszym kraju jest, że ze zmianami przepisów nie idzie w parze zmiana ludzkiej mentalności, ze względu na brak odpowiednich akcji promocyjnych, informacyjnych. Najłatwiej jest straszyć, zamiast tłumaczyć, bo po co tłumaczyć? Mamy bardzo prosty przepis: brak znajomości prawa nie zwalnia z odpowiedzialności, no ale co to daje? Niestety nawet organy wykonawcze w naszym kraju niepoważnie traktują przepisy, które obowiązują. Nie znają ich, nie potrafią ich interpretować, aby nie narazić się na śmieszność, bo w dalszym ciągu zwrócenie uwagi, chodzi o tego pieska na łańcuchu, powoduje, że na wielu ustach pojawia się uśmiech. Zresztą obowiązujące przepisy można też w różny sposób interpretować, wszystko zależy od sytuacji bądź przypadku. Nawet ostatnie próby nowelizowania obowiązującej ustawy, oczywiście potrzebne, dotyczyły tylko niektórych dziedzin szeroko pojętego problemu, jakim w naszym kraju jest ochrona zwierząt. Co prawda przedstawiona dzisiaj propozycja nie jest idealna, nie jest doskonała, ale pokazuje, jak wiele spraw w tej dziedzinie jest jeszcze do poprawienia, do regulacji. Pokazuje, że nie wystarczy już tylko rozbudowywać obecną ustawę o ochronie zwierząt, ale należy temat jeszcze raz dogłębnie przeanalizować i stworzyć nowe funkcjonalne narzędzie, którego celem będzie realizowanie art. 1 ust. 1 i 2, które teraz powtórzę: „1. Zwierzę, jako istota żyjąca, zdolna do odczuwania cierpienia, nie jest rzeczą. Człowiek jest mu winien poszanowanie, ochronę i opiekę. 2. Każde zwierzę wymaga humanitarnego traktowania”. Obecnie odpowiedzialność za realizowanie zadań wynikających z ustawy spoczywa na władzach samorządowych, powiatowych inspektorach weterynarii. Wszyscy jednak bardzo dobrze wiemy, że te organy są zobligowane do realizacji wielu innych zadań, które niejednokrotnie w praktyce okazują się dużo bardziej istotne, ważne, i niestety dopilnowanie kwestii ochrony zwierząt i opieki nad nimi bardzo często jest odsuwane na dalszy plan lub – żeby było wygodniej – przekazuje się to innym jednostkom, które w tej chwili zaczęły tę sytuację traktować jako bardzo dochodowy i niestety niekontrolowany interes. Prezentowany projekt ustawy reguluje kwestię kontroli odpowiedzialności. Co prawda proponuje się powołanie nowej instytucji, która według wyliczeń łączy się z obciążeniem rzędu 5 mln zł, ale ten projekt również pokazuje, w jaki sposób te pieniądze pozyskać. W projekcie ustawy reguluje się też wiele innych problemów, które pokazała już moja przedmówczyni, więc nie ma sensu ich powtarzać. Na koniec warto też zwrócić uwagę, że prezentowany projekt ustawy jest wynikiem pracy wielu organizacji zajmujących się ochroną zwierząt, praktyków, nie teoretyków, ludzi, którzy na co dzień mają do czynienia z tą problematyką. Chodzi o organizacje, które niejednokrotnie wskazywały na bezsilność i brak narzędzi, za pomocą których można egzekwować prawa zwierząt. Jest to projekt przewidujący szereg unormowań, jakie postępowanie ze zwierzętami jest przestępstwem, i co najważniejsze, projekt ten zyskał bardzo duże poparcie społeczne, czego dowodem jest 220 tys. podpisów, które zostały zebrane w ...