• Data wypowiedzi
  2012-01-12
• Funkcja
  Poseł
• Partia
  Klub Parlamentarny Platforma Obywatelska
• Posiedzenie
  Posiedzenie nr 5 Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej VII kadencji w dniu 12 stycznia 2012 (drugi dzień obrad)
• Tematyka wypowiedzi
  Pierwsze czytanie obywatelskiego projektu ustawy o zmianie ustawy o ochronie przyrody.
  

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoki Sejmie! Zostałem upoważniony, ażeby w imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska przedstawić na tym etapie prac parlamentarnych stanowisko do druku nr 23. Ten druk zawiera projekt nowelizacji ustawy o ochronie przyrody i został przed chwilą przez mojego przedmówcę bardzo obszernie, bardzo szczegółowo przedstawiony. Przechodząc do meritum, zaznaczę, że nasz klub jest skłonny udzielić poparcia temu projektowi (Oklaski), a przynajmniej wnosić o to, żeby Wysoka Izba raczył skierować go do dalszych prac legislacyjnych, do tego jeszcze wrócę. (Poseł Janusz Palikot: A gdzie podstęp?) Panie pośle, uspokajam, nie ma tu żadnego podstępu. Nie ma tu żadnego podstępu, ponieważ praktyka prac parlamentarnych poprzedniej kadencji pokazuje, jakie jest realne stanowisko Platformy Obywatelskiej w tej dziedzinie. Otóż są dwa zasadnicze powody, dla których Platforma Obywatelska, nasz klub parlamentarny, w tak trudnym i kontrowersyjnym, przynajmniej dla niektórych samorządowców, obszarze jest zdecydowana udzielić poparcia. Pierwszy powód to taki, że Platforma Obywatelska z wielkim szacunkiem podchodzi do projektów, o których tak wiele powiedział mój przedmówca, projektów obywatelskich, do wszelkiej formy aktywności obywatelskiej, a w szczególności do inicjatyw ustawodawczych. Drugi powód jest związany z meritum tej nowelizacji. Otóż rzeczywiście od lat dostrzegamy problemy w poszerzeniu terytorium niektórych przynajmniej z 23 parków narodowych w Polsce lub ustanowieniem nowych parków narodowych. W związku z tym debata parlamentarna na ten temat, nie za długa i wiodąca do dobrej decyzji, jest wskazana. Jesteśmy zwolennikami wypracowania rozwiązań kompromisowych, rozwiązań, aby z jednej strony nie przechodzić obojętnie obok tego patologicznego stanu, z którym mamy do czynienia od dziesięciu lat, a z drugiej strony dostrzegać wagę argumentów podnoszonych przez przedstawicieli niektórych samorządów, którzy moim zdaniem przesadnie, ale jednak przedstawiają pewne przeciwwskazania. Moim zdaniem, naszym zdaniem jest szansa na to, żeby te dwa pozornie ze sobą sprzeczne punkty widzenia pogodzić, a w każdym razie podjąć dobrą decyzję, nawet jeśli ten kompromis będzie nieco, nie chcę powiedzieć, wymuszony, ale jednak decyzja.. Jest czas debaty, jest czas dyskusji, a następnie dyscypliny w wykonywaniu decyzji. Szanowni państwo, dobrym rozwiązaniem jest, jeśli uspołecznia się wszelkie procesy decyzyjne, dlatego też wyrażanie opinii przez jednostki samorządu terytorialnego wszelkich szczebli w sprawach, które dotyczą ich terytorium, jest zasadne. Ale czym innym jest wyrażanie opinii, czego jesteśmy zwolennikami, i co więcej, wsłuchiwanie się i szanowanie tej opinii w tym sensie, że analizuje się jej treść, a czym innym jest udzielanie komukolwiek prawa weta. To przywołuje wspomnienia związane z niekoniecznie najlepszymi kartami naszej historii. Weto, liberum veto zawsze kojarzyło się niedobrze. Zwłaszcza w takiej sprawie, jaką jest ochrona wartości kulturowych czy wartości przyrodniczych, które są naszym dziedzictwem, elementem naszego dziedzictwa, powinniśmy brać pod uwagę głos jak najszerszej reprezentacji społeczeństwa polskiego. Tą reprezentacją wybraną w demokratycznych wyborach jest dwuizbowy parlament, jest on reprezentacją całej polskiej społeczności. Druga z tych kwestii, czyli kwestia pewnego rodzaju uspołecznienia, że się tak wyrażę, procesu odwoływania, ewentualnego odwoływania dyrektorów parków narodowych, jest mniej przekonująca, aczkolwiek też jesteśmy skłonni podejść do tej propozycji konstruktywnie. Przy czym ja nie pamiętam jakichś patologicznych przypadków, które by powodowały, że trzeba by tu wprowadzać dodatkową procedurę. Szanowni państwo, trzeba powiedzieć, że rok temu, ...